Το τελευταίο διάστημα ,ή για να είμαι πιο ακριβής, τα τελευταία τρία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια στροφή του κόσμου προς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όχι συνολικά προς τον χώρο του διαδικτύου , μονάχα σ’ αυτούς τους δύο ιστότοπους, τα ποσοστά επισκεψιμότητας ανέβηκαν, γεγονός που λίγους προβληματίζει.
Το facebook είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε από έναν πληγωμένο νεαρό με σκοπό την αυτοπροβολή του και την αναγνώριση. Είναι αξιοπρόσεκτο πόσο εύκολα χιλιάδες άνθρωποι εμπιστεύονται σε ένα site τόσα πολλά προσωπικά δεδομένα. Φωτογραφίες , σκέψεις , προτιμήσεις, ιδεολογίες , σχέσεις όλα εκεί ανεβασμένα σε κοινή θέα ,προσβάσιμα σε όλους και αποθηκευμένα στη μνήμη μερικών terabyte.
Αναρωτιέμαι και όλα αυτά γιατί? Γιατί έπρεπε τα τελευταία τρία χρόνια όλοι οι πιτσιρικάδες να φιγουράρουν με ένα προφίλ στο facebook ? Εντάξει να φιγουράρουν το θέμα είναι γιατί τώρα και όχι παλιότερα? Ποιους εξυπηρετεί η χρήση του και γι’ αυτό έχει τόση μεγάλη προβολή?
Ναι υπήρξα και εγώ χρήστης του. Θυμάμαι ανέκαθεν υπήρχε ένα μέσω κοινωνικής δικτύωσης, άλλοτε το έλεγαν hi5 τώρα το λένε facebook. Όμως ο λόγος ύπαρξης του λογαριασμού μου ήταν οι εφαρμογές και τα παιχνίδια που προσέφερε και όχι τα σχόλια, τα likes ή οι φωτογραφίες.
Πλέον αν πλοηγηθείς σ’ αυτό θα συναντήσεις έναν αγώνα δρόμου ποιος θα ανεβάσει τις περισσότερες και τις καλύτερες φωτογραφίες κατανεμημένες σε φακέλους. Παιδιά δεκατεσσάρων και δεκαπέντε χρονών περιμένουν όπως και ο ιδρυτής του να βρουν μέσα απ’ αυτό την χαμένη τους προσωπικότητα. Πίσω από μία οθόνη ζητούν την αναγνώριση μέσα από τα likes και τους φίλους που θα μαζέψουν.
Επιπλέον, οι εφαρμογές και οι δυνατότητες που σου προσφέρει κάθε άλλο δεν είναι απ’ την καλή του την καρδιά. Συμφωνώ , προφανώς έχει και τα θετικά του (με πιάνει συχνά αυτός ο απαισιόδοξος τόνος) παρόλ’ αυτά με προβληματίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι στοιχεία μπορούν να αντληθούν απ’ το facebook για διαφημιστικούς, εμπορικούς ή ακόμα και για πολιτικούς λόγους. Εταιρίες πλέον προσλαμβάνουν προσωπικό αφού πρώτα μελετήσουν το προφίλ του. Κυβερνήσεις έχουν την δυνατότητα να ελέγχουν τις κοινωνικές αντιδράσεις και με γνώμονα αυτές να χαράζουν την πολιτική τους. Νέα έρευνα έδειξε πως το facebook έχει αποθηκευμένο στη μνήμη του μεγαλύτερο αριθμό φωτογραφιών σε σχέση με τον αριθμό των φωτογραφιών που έχει αποθηκευμένο το σύστημα συνοριακού ελέγχου των Ηνωμένων Πολιτειών ,και όλες αυτές ανεβασμένες οικειοθελώς! Πέραν τούτου το ίδιο σε προτρέπει να ανεβάσεις όλο και περισσότερα στοιχεία για την προσωπικότητά σου, για τις σχέσεις σου μεταξύ των φίλων σου, για το εργασιακό σου περιβάλλον.
Το τραγελαφικό γύρω απ΄ το facebook είναι πως παρόλο που όλοι γνωρίζουν την έλλειψη προστασίας των προσωπικών δεδομένων δεν παύουν να ανεβάζουν ολοένα περισσότερες φωτογραφίες και στοιχεία γι’ αυτούς. Ακόμα και κατά την εγγραφή σου σ’ αυτό ,μέσα στους όρους χρήσης, αποδέχεσαι τα στοιχεία σου να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τρίτους! Αυτή η αδιαφορία για την θυσία των προσωπικών δεδομένων καθρεπτίζει απόλυτα τα μειωμένα αντανακλαστικά της σημερινής κοινωνίας.
Φυσικά αδυνατώ να μην αναγνωρίσω πως αυτός ο ιστότοπος κατάφερε και ένωσε ανθρώπους. Η επανάσταση της Αιγύπτου βασίστηκε στο facebook και στο twitter γεγονός που προβληματίζει τις τωρινές κυβερνήσεις. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Αγγλίας μελετούσε την λογοκρισία και την απαγόρευση χρήσης του facebook τον καιρό των αναταραχών στη χώρα. Ολόκληρο κίνημα κατάφερε και οργανώθηκε στην Ελλάδα μέσω αυτού για να διαμαρτυρηθεί ο κόσμος στις πλατείες.
Όλα αυτά καλά όμως πώς διαπλάθονται συνειδήσεις μέσα από ένα μέσω αποβλάκωσης? Εκτός και αν οι ατελείωτες ώρες μπροστά από μία οθόνη μπορούν σήμερα να θεωρηθούν εποικοδομητικές.
Το facebook είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε από έναν πληγωμένο νεαρό με σκοπό την αυτοπροβολή του και την αναγνώριση. Είναι αξιοπρόσεκτο πόσο εύκολα χιλιάδες άνθρωποι εμπιστεύονται σε ένα site τόσα πολλά προσωπικά δεδομένα. Φωτογραφίες , σκέψεις , προτιμήσεις, ιδεολογίες , σχέσεις όλα εκεί ανεβασμένα σε κοινή θέα ,προσβάσιμα σε όλους και αποθηκευμένα στη μνήμη μερικών terabyte.
Αναρωτιέμαι και όλα αυτά γιατί? Γιατί έπρεπε τα τελευταία τρία χρόνια όλοι οι πιτσιρικάδες να φιγουράρουν με ένα προφίλ στο facebook ? Εντάξει να φιγουράρουν το θέμα είναι γιατί τώρα και όχι παλιότερα? Ποιους εξυπηρετεί η χρήση του και γι’ αυτό έχει τόση μεγάλη προβολή?
Ναι υπήρξα και εγώ χρήστης του. Θυμάμαι ανέκαθεν υπήρχε ένα μέσω κοινωνικής δικτύωσης, άλλοτε το έλεγαν hi5 τώρα το λένε facebook. Όμως ο λόγος ύπαρξης του λογαριασμού μου ήταν οι εφαρμογές και τα παιχνίδια που προσέφερε και όχι τα σχόλια, τα likes ή οι φωτογραφίες.
Πλέον αν πλοηγηθείς σ’ αυτό θα συναντήσεις έναν αγώνα δρόμου ποιος θα ανεβάσει τις περισσότερες και τις καλύτερες φωτογραφίες κατανεμημένες σε φακέλους. Παιδιά δεκατεσσάρων και δεκαπέντε χρονών περιμένουν όπως και ο ιδρυτής του να βρουν μέσα απ’ αυτό την χαμένη τους προσωπικότητα. Πίσω από μία οθόνη ζητούν την αναγνώριση μέσα από τα likes και τους φίλους που θα μαζέψουν.
Επιπλέον, οι εφαρμογές και οι δυνατότητες που σου προσφέρει κάθε άλλο δεν είναι απ’ την καλή του την καρδιά. Συμφωνώ , προφανώς έχει και τα θετικά του (με πιάνει συχνά αυτός ο απαισιόδοξος τόνος) παρόλ’ αυτά με προβληματίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι στοιχεία μπορούν να αντληθούν απ’ το facebook για διαφημιστικούς, εμπορικούς ή ακόμα και για πολιτικούς λόγους. Εταιρίες πλέον προσλαμβάνουν προσωπικό αφού πρώτα μελετήσουν το προφίλ του. Κυβερνήσεις έχουν την δυνατότητα να ελέγχουν τις κοινωνικές αντιδράσεις και με γνώμονα αυτές να χαράζουν την πολιτική τους. Νέα έρευνα έδειξε πως το facebook έχει αποθηκευμένο στη μνήμη του μεγαλύτερο αριθμό φωτογραφιών σε σχέση με τον αριθμό των φωτογραφιών που έχει αποθηκευμένο το σύστημα συνοριακού ελέγχου των Ηνωμένων Πολιτειών ,και όλες αυτές ανεβασμένες οικειοθελώς! Πέραν τούτου το ίδιο σε προτρέπει να ανεβάσεις όλο και περισσότερα στοιχεία για την προσωπικότητά σου, για τις σχέσεις σου μεταξύ των φίλων σου, για το εργασιακό σου περιβάλλον.
Το τραγελαφικό γύρω απ΄ το facebook είναι πως παρόλο που όλοι γνωρίζουν την έλλειψη προστασίας των προσωπικών δεδομένων δεν παύουν να ανεβάζουν ολοένα περισσότερες φωτογραφίες και στοιχεία γι’ αυτούς. Ακόμα και κατά την εγγραφή σου σ’ αυτό ,μέσα στους όρους χρήσης, αποδέχεσαι τα στοιχεία σου να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τρίτους! Αυτή η αδιαφορία για την θυσία των προσωπικών δεδομένων καθρεπτίζει απόλυτα τα μειωμένα αντανακλαστικά της σημερινής κοινωνίας.
Φυσικά αδυνατώ να μην αναγνωρίσω πως αυτός ο ιστότοπος κατάφερε και ένωσε ανθρώπους. Η επανάσταση της Αιγύπτου βασίστηκε στο facebook και στο twitter γεγονός που προβληματίζει τις τωρινές κυβερνήσεις. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Αγγλίας μελετούσε την λογοκρισία και την απαγόρευση χρήσης του facebook τον καιρό των αναταραχών στη χώρα. Ολόκληρο κίνημα κατάφερε και οργανώθηκε στην Ελλάδα μέσω αυτού για να διαμαρτυρηθεί ο κόσμος στις πλατείες.
Όλα αυτά καλά όμως πώς διαπλάθονται συνειδήσεις μέσα από ένα μέσω αποβλάκωσης? Εκτός και αν οι ατελείωτες ώρες μπροστά από μία οθόνη μπορούν σήμερα να θεωρηθούν εποικοδομητικές.
